Gaby den Held - Biografie
 
GABY DEN HELD
           
                         
"Je schrijft toch? Waarom schrijf je het niet allemaal op en doe je er iets mee?" 
zei een vriend. Dat 'iets' is langzaam gegroeid tot de roman CHARLIE DARK 
waarin de soms rauwe werkelijkheid wordt vermengd met een sprookje. Een 
verhaal met magisch-realistische kenmerken. Een tragische liefdes-
geschiedenis waarbij de hoofdpersoon steeds meer verstrikt raakt in een waan-
wereld.​ 

De basis werd gelegd voor zijn persoonlijke stijl: 
Helder en bondig proza met een complexe verhaallijn. De sfeer is fantasierijk en
sprookjesachtig met een hang naar het extravagante. Maar hoe bizar en grotesk de 
verhalen soms ook zijn, je staat altijd met één been in de werkelijkheid, als bij een 
magisch realistisch schilderij. Bedrieglijk lichtvoetig en vanzelfsprekend komen 
zware thema's aan bod als genderdysforie, seksuele fluïditeit, seksuele intimidatie,
suïcide, dader- en slachtofferschap. 

Maan: niet bepaald het doorsnee verhaal over verliefde pubers

Nadat hij Charlie Dark had geschreven begon hij aan zijn tweede roman MAAN. 
Dit zou uiteindelijk zijn debuut worden als gepubliceerd romanschrijver. Het thema 
is zelfbeschikking en individuele vrijheid, verpakt in een verhaal over een onmogelijke 
liefde. Als hoofdpersoon koos hij de transvrouw Maan die over alle facetten van het 
leven haar eigen keuzes wenst te maken. Als Maan nog een jongetje is woont hij met 
zijn excentrieke moeder Saskia, de weduwe van de rijke koopman Lambert Humalda, 
in een groot huis aan de rand van het Friese Dantumadiel. Rik wordt verliefd op de 
beeldschone Maan, maar raakt in verwarring als deze hem vertelt dat hij eigenlijk een 
meisje is. 

Reünie: een tragikomedie over wraak

Hij besloot zijn eersteling, Charlie Dark, nog even in de bureaula te laten liggen en begon aan een geheel nieuwe roman, een tragikomedie over wraak: REÜNIE. 
Dorian Pots arriveert op een zonnige meidag in Diepenheim, de stad van zijn jeugd. Hij denkt een nieuw leven te beginnen met zijn vroegere kalverliefde Jasper van Vliet. Maar dan ziet hij Titus Balkenhol op het terras van café Boonk, gekleed in een blauwe bolletjesjurk. Deze oude schoolkameraad tegen wil en dank, de pias van de klas, zegt tegen hem: 'Tot vanavond bij de reünie van onze oude schoolklas.' Reünie? Waarom weet Dorian daar niets van? Zijn vroegere klasgenoten hebben nog meer verrassingen in petto.


Alex Stanovsky: een nooit eindigende treinreis

Hij is nu bezig met ideeën voor een volgende roman. Deze zal gaan over een jongeman die de trein neemt naar een sollicitatiegesprek. Dan blijkt dat het kantoor waar hij dat gesprek zal hebben zich in de trein bevindt. Sterker nog: de trein blijkt een hele wereld op zich te zijn waar hij misschien nooit meer uit komt. 


MAAN en REÜNIE zijn beiden verschenen bij uitgeverij IJZER (2015 en 2017).
Eerst de beelden, dan de woorden

Eerst zijn er de beelden, dan de woorden. Het is dan ook niet vreemd dat ik vooral beïnvloed ben door film. Ik hou van de films van Xavier Dolan, François Ozon, Roman Polanski, David Lynch en vooral: Federico Fellini. Ik wil een licht karikaturale droomwereld scheppen die de werkelijkheid een helderder kleur geeft. Die de meedogenloosheid van het leven niet ontkent, maar in een ander licht plaatst. In die wereld plaats ik tragische clowns, antihelden met zwier. Buitenstaanders die vroeger als kind op het schoolplein zijn gepest. Omdat ze rood haar hadden. Omdat ze niet van voetballen hielden. Omdat ze zich als jongen meer meisje voelden of andersom. Maar ze hebben zich herpakt. Ze gaan met opgeheven hoofd door het leven. Als je valt, altijd iets van maken, die uitspraak van de balletlegende Sonia Gaskell hebben ze goed in hun oren geknoopt.

Inspiratie genoeg zoals het lijstje hieronder aangeeft. Maar tijdens het schrijfproces zijn al mijn helden ver weg. Dan ben ik alleen met mijn schrift, het scherm van mijn computer of tablet. Dan maakt het niet uit waar de inspiratie vandaan komt: het verhaal ontvouwt zich, de film gaat draaien. En de lezer? Die maakt er weer zijn of haar eigen film van.

Literatuur:
Arnon Grunberg, Louis Couperus, Wolfgang Herrndorf, Edgar Allen Poe, Louis Aragon, Mikhail Bulgakov, Jan Potocki, Jules Amédée Barbey d'Aurevilly

​Film:
Federico Fellini, David Lynch, Peter Greenaway, Guillermo del Toro, Alex van Warmerdam, François Ozon, Xavier Dolan, Roman Polanski. 

Muziek:
J.S. Bach, Sigur Rós, Patrick Wolf, Diamanda Galás, Olivier Messiaen, De Staat, Philip Glass, Wim Mertens, Dead Can Dance, Perfume Genius

Zo lang als hij zich kan herinneren schrijft hij verhalen. Hij heeft gedichten geschreven en meegedaan aan een gedichtenplatform, dat indertijd PoetryAlive! heette. Ook heeft hij culinaire artikelen geschreven, restaurantrecensies en reisverhalen (2002-2009). Hij dacht er niet aan een roman te schrijven. Tot een ingrijpende gebeurtenis zijn leven omgooide...
BIOGRAFIE



ENGLISH