Gaby den Held - Schrijver
NIEUWS
Archief 
               
Voor oudere posts zie:
Archief



ENGLISH

GABY DEN HELD

                         
REÜNIE: Najaar 2017      

13-1-2017 
Na een inspirerend gesprek met uitgeverij IJzer is duidelijk geworden dat Reünie:
 - nog theatraler is dan Maan
 - alle sentimentaliteit mijdt
 - geschreven is in een non-psychologische stijl (mensen doen dingen zonder dat je er een psychologische uitleg bij krijgt)
 - een literaire roman is
 - een eigenzinnige/avontuurlijke stijl heeft

De planning is dat Reünie najaar 2017 wordt uitgegeven, mits de benodigde subsidie wordt verkregen.

Meer info over Reünie
Meer info over IJzer


REÜNIE: Boekteaser en -trailer    

15-1-2017 
Hierbij de door de auteur zelf gefabriceerde en gemonteerde boekteaser en - trailer van Reünie.

REÜNIE teaser 
REÜNIE trailer



INSPIRATIE: Božo Vrećo

25-2-2017 
In 2013 nam zanger Božo Vrećo een groot risico. In zijn land, 
Bosnië, waar machismo hoogtij viert, kwam hij tijdens een concert 
in Sarajevo na de pauze op in vrouwenkleding... en betoverde 
iedereen met zijn wonderschone stem. It is as if God had placed an 
angel into his throat. Hij koos ervoor zichzelf te zijn en 
vertegenwoordigt beide seksen, zowel visueel als in zijn muziek die 
diep geworteld is in de traditionele melancholische Bosnische 
Sevdah. Zijn publiek, macho of niet, heeft hij overtuigd: hij is 
inmiddels één van de meest gevierde sterren van Bosnië.

Meer over Božo Vrećo
Božo Vrećo op YouTube

Nooit eindigende treinreis    

7-2-2017 
Terwijl Reünie waarschijnlijk dit najaar door IJzer wordt uitgegeven heeft de
auteur een paar maanden pauze genomen. Maar komende tijd zal hij weer aan 
een volgend project beginnen. Ideeën voor een roman zijn er volop. 
Het zal een meer sciencefiction achtig verhaal worden.

Een man heeft ontslag genomen. Zijn leven is een puinhoop, maar dan ontmoet 
hij iemand die hem nieuwe kansen geeft. Deze man zou een goed woordje voor 
hem doen. Dan is de grote dag aangebroken voor zijn sollicitatie. Hij neemt de 
trein op Utrecht centraal. In de trein ontmoet hij de man weer die hem aan een 
nieuwe baan zou helpen. Het kantoor van de firma waar hij zou kunnen werken 
bevindt zich in dezelfde trein, zo zegt hij. Na een eigenaardig sollicitatiegesprek 
wordt hij onmiddellijk aangenomen. Gaandeweg daagt het bij hem dat de trein 
een samenleving op zich vormt waar hij nu onderdeel van maakt met eigen 
regels en een leider. Maar kan hij hier ooit nog weg?




Reünie soundtrack

10-2-2017 
De imaginaire soundtrack van Reünie, de roman die najaar 2017 uitkomt bij IJzer. Met Wim Mertens, The Cure, Marilyn Manson, serpentwithfeet, Mozart en J.S. Bach.

Beluister op Mixcloud


INSPIRATIE:  Reis naar het einde van de nacht van Louis-Ferdinand Céline

1-3-2017 
Reis naar het einde van de nacht (Voyage au bout de la nuit) van Louis-Ferdinand Céline heb ik lange tijd ver weg gestopt. Ik las het ooit in een vertaling met prachtige illustraties van Jacques Tardi. Ik was toen midden twintig en kwam er niet doorheen. De gitzwarte kijk op de mensheid in deze roman stond me op die leeftijd enorm tegen. Gisteravond zag ik een oude documentaire op YouTube met Gerard Reve over Céline en werd toch weer nieuwsgierig. Ik pakte het boek weer uit de kast en werd onmiddellijk gegrepen door de levendige taal. Reve zei in de documentaire veel van Céline geleerd te hebben en overgenomen. Dat kan ik begrijpen. In sommige beeldende zinnen zie ik overeenkomsten in stijl.
Voor alles is een tijd in je leven en misschien is het nu voor mij tijd om 'Reis naar het einde van de nacht' te (her)lezen. 

Reis naar het einde van de nacht,  Erik Lieshout et Gerard Reve
INSPIRATIE:  Pink Narcissus van James Bidgood

6-3-2017 
Zeven jaar werkte James Bidgood aan de film Pink Narcissus (1963-1970) waarvan de beelden bijna geheel zijn opgenomen in de New Yorkse flat van de regisseur en fotograaf. De geldschieters hadden echter geen geduld meer en de film werd zonder Bidgood gemonteerd. De laatste stond niet achter de release en liet uit protest zijn naam van de credits schrappen. Lange tijd was ook onduidelijk wie de regisseur was. Men dacht de hand van Andy Warholl in de beelden te zien. Pas in 1984 werd onthuld dat James Bidgood de regisseur was. Ondertussen was de film een cultklassieker geworden. 

Wat maakt deze film zo invloedrijk? Niet het flinterdunne verhaal: een jonge beeldschone mannelijke prostitué (Bobby Kendall) is, net als Narcissus, volledig geobsedeerd door zijn spiegelbeeld. Al fantaserend ziet hij zichzelf als centrale figuur in allerlei exotische en mythologische voorstellingen. Hij droomt zich o.a. een stierenvechter, een Romeinse slaaf en een faun. 

Het is ook niet zozeer het verhaal dat zo tot de verbeelding is gaan spreken, maar de beelden. Die zijn zinnenprikkelend, droomachtig en in felle kleuren geschoten. Het lijken schilderijen van een kitscherige maar verleidelijke kwaliteit die tot leven zijn gekomen. Dat aspect: homo-erotiek in een droomachtige felkleurige kitscherige setting zou school maken en grote invloed hebben op artiesten als Pierre et Gilles, David LaChapelle en de filmregisseur Pedro Almodóvar.

Interview met de regiseur James Bidgood
De volgende roman: De treinreis van Alex Stanovsky 
(werktitel) 

10-3-2017 
Het is begonnen: de trein is vertrokken. De auteur heeft eindelijk een 
begin gemaakt met zijn volgende roman. De werktitel is 'De treinreis van 
Alex Stanovsky,' maar dat zou wel een stijlbreuk zijn met de eerdere titels 
die slechts uit één woord bestonden!

FRAGMENT uit 'De treinreis van Alex Stanovsky' (werktitel):
'Laat meneer Stanovsky binnen!'
Alex kwam in een kamer waarvan het interieur bijna volledig uit donker 
hout bestond. Op de vloer lag een sleetse pers. In het midden van de kamer 
stond een robuust bureau. Het enige licht kwam van een bureaulamp. Aan 
het bureau zat een jonge dame. Haar gelaat lichtte spookachtig op, haar 
heldere ogen keken streng, haar mond had ze samengeknepen. Ze had 
gitzwart haar dat in vlechten op haar hoofd was samengebonden en ze 
droeg een legergroen uniform. Er was iets bijzonders met haar blik. Het 
leek alsof ze je niet echt zag en in gedachten was verzonken, maar toch 
voelde je dat ze je uiterst scherp opnam.

Reünie verschijnt dit najaar bij uitgeverij IJzer 

14-3-2017 
Het is nu ècht een feit: Reünie komt dit najaar uit bij Uitgeverij IJzer. Nadat de uitgever het manuscript had goed gekeurd, is maandag uiteindelijk ook de goedkeuring gekomen van de literaire stichting die de subsidie zou verstrekken! De kogel is door de kerk. Nu kan ik er pas echt met honderd procent zekerheid verkondigd worden dat Gaby’s tweede roman dit najaar uit zal komen!

Meer over Reünie
Meer over IJzer
ALEX STANOVSKY: het begin 

19-3-2017 
Alex Stanovsky rent Utrecht Centraal station binnen op weg naar de firma Tyfoon waar hij zou solliciteren. In de trein ontmoet hij een man die hem naar een kantoor begeleidt. Dan blijkt dat het sollicitatiegesprek daar plaats vindt. Hij wordt aangenomen als persoonlijk assistent van mevrouw Beyer-Garratt. Gaandeweg daagt het hem dat de trein een samenleving op zich is waar hij nu deel van uitmaakt. Maar kan hij hier ooit nog weg?

Meer over Alex Stanovsky
ALEX STANOVSKY: fragment 

23-3-2017De deur
Alex keek zijn ogen uit. Het deel van de trein waar hij vandaan kwam 
was sleets en armoedig, maar hier was aan de inrichting kosten nog 
moeite bespaard. Ze stonden in een hal tegenover een deur. Aan de 
wanden hingen spiegels in vergulde lijsten. De deur was kunstig versierd 
met een voorstelling in houtsnijwerk: slechts gekleed in een wapperende 
toga vloog een dame als een supervrouw door de lucht, haar rechter 
wijsvinger voorwaarts priemend. In haar linkerhand torste ze een 
gevleugeld spoorwegwiel. Victor klopte aan. Een ijle stem weerklonk: 
'kom binnen.' Daarop opende hij de deur.

INSPIRATIE: Rose Macaulay

27-3-2017
Dame Rose Macaulay, (1 augustus 1881, Rugby, Warwickshire, Eng. - 30 oktober 1958, Londen) is een auteur van romans, biografieën en reisverhalen die in haar tijd alom werd geroemd om haar spitsvondigheid, vlijmscherpe observaties, humor en eruditie. Ze was dan ook geen alledaagse dame: ze wilde eerste marine officier worden, maar zette haar zinnen vervolgens op een schrijf carrière. Ze was een fervent feministe die nooit trouwde, maar er wel een jarenlange buitenechtelijke relatie op na hield met de Ierse priester en schrijver Gerald O'Donovan. Evenals Virginia Woolf, met wie ze bevriend was, hield het gender vraagstuk haar bezig. Ze was fysiek androgyn, maar ook in haar ideeën en haar werk droeg ze zowel het vrouwelijke als het mannelijke uit. Ze was gelovig, maar hield er over het geloof zeer liberale ideeën op na die ze niet onder stoelen of banken stak.
Haar meest bekende werk is de roman The towers of Trebizond (1956). Drie excentrieke Engelsen reizen deels per kameel door Turkije, van Istanbul naar het legendarische Trebizonde. De reis heeft een tweeledig doel: de emancipatie van de Turkse vrouw en de bekering van het volk tot het Anglicaanse geloof. Humor overheerst maar er is ook een ondertoon van intens liefdesverdriet.

Meer over Rose Macaulay