Ik geloof niet in ze, maar ik kom ze iedere keer weer tegen: engelen.
In mijn naam, in mijn eigen schilderijen, in jou – je hebt iets engelachtigs – en in mijn dromen. Maar wat raaskal ik over engelen? Jij bent alzo te nuchter om je met engelen bezig te houden. Tenminste, je schreef me dat je tergend nuchter bent. Te nuchter voor engelen en dromen. Ik ben noch nuchter, noch geloof ik in engelen. Maar diep van binnen hoop ik toch dat ze bestaan.
Sinds eind 2010 ben ik begonnen met het schrijven van een roman.
Het verhaal gaat over iemand die langzaam de controle verliest over zijn leven. Dit is ingebed in een liefdesverhaal. Het verhaal wordt verteld in liefdesbrieven aan M. Maar het is ook een weergave van de tijdgeest waarin de meest cruciale sociale interactie zich vooral afspeelt in verschillende virtuele gemeenschappen en chatrooms.
Op Twitter publiceer ik regelmatig fragmenten uit mijn roman.
Je kunt tevens volgen hoe het leven er uit ziet van een, tot nu toe nog, ‘would be’ schrijver met alle ups en downs waaronder talloze writerblocks.
Je kijkt half achterom met een koortsachtige blik alsof je in trance bent maar toch volledig alert op wat komen gaat #gabydenheld #roman
